Ένα σώμα $\Sigma_{1}$, μάζας $m_{1}$, είναι δεμένο στο πάνω άκρο κατακόρυφου ιδανικού ελατηρίου σταθεράς $k$, το κάτω άκρο του οποίου είναι σταθερά στερεωμένο σε οριζόντιο δάπεδο. Πάνω στο σώμα $\Sigma_{1}$ είναι τοποθετημένο άλλο σώμα $\Sigma_{2}$ μάζας $m_{2}$ και αρχικά το σύστημα ισορροπεί με τα σώματα ακίνητα και το ελατήριο κατακόρυφο και συσπειρωμένο σε σχέση με το φυσικό του μήκος. Για τις μάζες των δύο σωμάτων ισχύει η σχέση $m_{1} = 2 \cdot m_{2}$. Σχήμα Κάποια στιγμή αφαιρέσαμε το σώμα $\Sigma_{2}$, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο σύστημα να αρχίσει να ταλαντώνεται και οι αντιστάσεις του αέρα να είναι ασήμαντες. Τη στιγμή ακριβώς που αφαιρέθηκε το σώμα $\Sigma_{2}$, ο λόγος $\frac{U_{\varepsilon\lambda.}}{U_{\tau\alpha\lambda.}}$, της δυναμικής ενέργειας εξαιτίας του παραμορφωμένου ελατηρίου, προς τη δυναμική ενέργεια ταλάντωσης είναι ίσος με: